Koktail Kabaretowy (część 2)

0

Historia Salonu Muzyki i Poezji

Koktajl kabaretowy – wywiad 
z Marią Nowotarską”, 2000

Już za parę dni w Mississaudze i Toronto odbędą się przedstawienia „Koktajlu Kabaretowego”. Salon Poezji, Muzyki i Teatru przyzwyczaił nas do spektakli teatralnych i widowisk poetycko–muzycznych, obejmujących szeroki zakres repertuarowy, od klasyków poezji polskiej do wybitnych twórców współczesnych. Reżyser i autorka scenariusza Maria Nowotarska oparła swój najnowszy spektakl na tekstach dwóch znakomitych i niezapomnianych – Mariana Załuckiego i Ludwika Jerzego Kerna. Udało się nam zatrzymać na chwilę Marię Nowotarską, między próbą kostiumów, a przesłuchaniem muzyki. Poprosiliśmy ją o kilka słów na temat najnowszego spektaklu kabaretowego. 

Maria Nowotarska: Marian Załucki był tak silną osobowością, że nie ośmieliłabym się jako reżyser sugerować aktorom naśladowanie jego środków wyrazu. Jego teksty usłyszymy przede wszystkim w wykonaniu Krzysztofa Kolbergera, aktora obdarzonego wielkim talentem. Na pewno kilka wierszy z olbrzymiej spuścizny Załuckiego straciło swoją aktualność, ale przecież mogłam wybrać te, które nadal nas bawią lub dotykają naszych odwiecznych wad. Warto dodać, że Załucki napisał przed wieloma laty wiersz proroczy pod tytułem „Rok dwutysięczny”, opowiadający m.in. o powszechnym przeszczepianiu narządów. W naszym programie znajdzie się również wiersz „Rozwód po polsku” w interpretacji niezwykle zdolnego aktora i piosenkarza Salonu, Krzysztofa Jasińskiego. 

Stanisław Dubiski: Z afisza patrzą na nas nazwiska co najmniej setki wykonawców…

M.N.: Chyba ten musujący kielich, który pan widzi na naszym plakacie i wylewające się z niego nazwiska już stały się dla pana zbyt mocną mieszanką i zaczyna pan widzieć podwójnie, ale to prawda, że nasza scena tym razem będzie pełna artystów.

S.D.: Podobno w spektaklu usłyszymy „Cichą wodę”? Pamiętam tę piosenkę – zrobiła ona furorę za moich młodzieńczych lat.

M.N.: Będzie ona głównym motywem naszego spektaklu i mam nadzieję, że pod koniec przedstawienia cała widownia zaśpiewa ją wraz z nami. Pojawią się jeszcze inne piosenki, między innymi: „Wojna domowa”, „Stare pianino”, „Nie bądź taki szybki Bill”. Aranżację piosenek przygotował Nomados, torontoński kompozytor, jakże twórczo współpracujący z Salonem.

S.D.: Wiersze Kerna odbierałem jako introspektywne, zadumane i deklamatorskie. Czy nadają się do Pani koncepcji spektaklu?

M.N.: Zupełnie się z panem nie zgadzam. Wiersze Kerna, podzielone na głosy, zmieniają się we wspaniałe sceny kabaretowe, pełne humoru, zabawnych postaci i niezrównanych puent.

S.D.: Spektakle, które Pani tworzy, a nawet wieczory poetyckie są wielkiej urody teatralnej. Reżyseria, dźwięk, światła, dekoracje, kostiumy sprawiają, że na pani spektaklach zawsze czujemy się jak w dobrym polskim teatrze.

M.N.: Dziękuję bardzo. Cieszę się. Wyrosłam przecież w tradycji polskiego teatru i staram się ją przenosić na grunt kanadyjski. Zresztą nie ja sama jestem wyłącznym twórcą tych spektakli. Pracuję z całym zespołem teatralnym.

This slideshow requires JavaScript.

A. Gorecki, K. Zborowska, Maciek i Matylda Lis, B. Ostrowska – Cicha woda
– L. J. Kern

T. Lis, M. Lis, K. Chmielewski, Wojna domowa, L. J. Kern

Występ grupy SAS

M. Nowotarska, P. Buczkowski, S. Stolarczyk,
 M. Czapliński, Piosenka starej optymistki – L. J. Kern

Koktajl kabaretowy – wywiad 
z Marią N owotarską, fragmenty, Stanisław Dubiski,

Wiadomości, 24.03.2000 

Poleć:

O Autorze:

Beata Gołembiowska

Beata Gołembiowska – pisarka, autorka powieści Żółta sukienka, Malowanki na szkle, Lista Olafa, Droga do Wilenii oraz książek–albumów – W jednej walizce i Teatr bez granic. Kocha przyrodę, ceni ciszę, a w ludziach – tolerancję.

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.