Ignacy Krasicki – książę poetów (cz. 2)

0

Historia Salonu Muzyki i Poezji

Zacznę od oprawy scenicznej i dekoracji. Prostymi środkami zaznaczone wnętrze osiemnastowiecznego salonu no i oczywiście stroje dam, panien i panienek tudzież ich męskich odpowiedników zaznaczyły się swoim urokiem, jakby z wystawy z epoki, przemawiając do widza mocno i sugestywnie.

A. Pilitowska i K. Jasiński

Następnym mocno zarysowanym składnikiem widowiska była muzyka. Zarówno menuet ze swoją melodyjnością i tanecznym rytmem, jako element tańca par, jak wreszcie i muzyka i śpiew w wykonaniu Małgorzaty Maye oraz popis skrzypcowy Joanny Zemann utkwiły głęboko w pamięci. 

J. Dąbrowski i M. Paszucka – Bajki

A teraz sama kwintesencja przedstawienia – Biskup Ignacy Krasicki – wyważona, budząca zaufanie w prezentowane poglądy rola Krzysztofa Jasińskiego. Razem z panią Rajewską – jej świetny wizerunek stworzyła Agata Pilitowska, wykreowali postacie sceniczne każące wierzyć w głoszone prawdy.

A. Pilitowska i K. Jasiński

W salonie pojawili się goście, a wśród nich Andrzej Grabowski, znakomitość najbardziej popularnego serialu telewizyjnego w Polsce „Świat według Kiepskich”. Wykreował rolę głównej postaci satyry Krasickiego „Pijaństwo” i współpartnera Marii Nowotarskiej w „Żonie modnej.” Prawdziwą radością było obserwowanie każdego gestu i gry twarzy znakomitego aktora. Pełną godności, wdzięku i swady była Maria Nowotarska. Sławek Iwasiuk i Filip Świrski świetnie się czuli w rolach salonowych gości. 

Na pierwszym planie – A. Pilitowska i A. Grabowski

Nieoczekiwanym ewenementem stał się występ teatrzyku dzieci. Mało tego, że usłyszeliśmy i zobaczyliśmy fraszki grane przez maluchów i trochę starsze dzieci, ale jaka to była wspaniała gra – zabawa.

Marek Ruta, Robuś Zachemski, Mateusz i Karmela Rutowie

Publiczność na przedstawieniu była ogromnie i rozbawiona, i wzruszona tym dziecięcym wkładem. Wszyscy oni zasłużyli na długie, nie milknące oklaski. 

Scena zbiorowa

To przedstawienie odebrałem jako poetycko-muzyczne przesłanie, przeniknięte na wskroś jakimś nie zanikającym fluidem sztuki wprzęgniętej w prezentację poezji i muzyki, bez których, jak mówi poeta „życie jest diabła warte”. 

Jerzy Wroński, Głos Polski, 20–26 lutego 2001 

Fragment książki Beaty Gołembiowskiej “Teatr bez granic

Poleć:

O Autorze:

Beata Gołembiowska

Beata Gołembiowska – pisarka, autorka powieści Żółta sukienka, Malowanki na szkle, Lista Olafa, Droga do Wilenii oraz książek–albumów – W jednej walizce i Teatr bez granic. Kocha przyrodę, ceni ciszę, a w ludziach – tolerancję.

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.