Zbrodnia z nienawiści

0

1.

„Bij pedała dla Chrystusa”. Żeby zrozumieć, choć zrozumieć niepodobna, tragedię Matthew Sheparda, zresztą geja, popatrzmy, jak to było wcześniej i skąd się wzięło.

W pijackiej burdzie zginął największy po Szekspirze dramaturg angielski, Christopher Marlowe, zaledwie podejrzewany o to, że gej. Przed sądem stanął Oskar Wilde za to, że gej. Po angielsku inversion znaczy do dziś zarówno „odwrócenie” jak „homoseksualizm” i „zboczenie”. „Gay” zaś to zarówno „wesoły”, jak i „rozwiązły”.

W sześciotomowej Encyclopedia of Sex Psychology z roku 1897 Havelock Ellis podaje, że wśród amerykańskich Indian od Eskimosów na Alasce do Brazylii i bardziej na południe zwyczaje homoseksualne obserwowano bardzo często. Wszędzie były tolerowane, dotyczy to zwłaszcza Eskimosów na Alasce. W Luizjanie, na Florydzie i na Jukatanie wszędzie tam praktyki homoseksualne istnieją lub istniały. W Brazylii mężczyźni często przebierali się za kobiety i trudnili się ich zajęciami. Nie byli zbytnio szanowani, ale też nikt ich nie prześladował. Nazywano ich cudinas, tzn. „obrzezani”. Wśród Indian Pueblo w Nowym Meksyku indywidua takie nazywane są po hiszpańsku mujerados, co znaczy „kobietony”. Na ich skłonności, jak się uważało, wpływ miała częsta masturbacja i przede wszystkim ciągłe ujeżdżanie koni.

W północno-zachodniej części Stanów Zjednoczonych nazywa się ich boté , co znaczy „nie-mężczyzna-nie kobieta”, albo burdash („pół-mężczyzna-pół-kobieta”). Homoseksualizm praktykowany jest często w amerykańskich więzieniach, w słynnym Sing Sing 20% więźniów oddaje się tym praktykom. Ellis tłumaczy to brakiem kobiet.

Dziękując już Ellisowi, oszczędnie potraktujemy inne źródło. LGBT to towarzystwo niczego sobie: L – Emily Dickinson, Gertrude Stein, G – Truman Capote, Andre Gidé, Christopher Isherwood, T. E. Lawrence, W. Somerset Maugham, Wacław Nijinsky, Piotr Czajkowski, Paul Verlaine, B: Gabriele D’Annunzio, Napoleon Bonaparte, Robert Burns, Sir Richard Burton, Lord Byron, Casanova, James Dean, George Eliot, Fryderyk II, Sigmund Freud, Billie Holiday, Janis Joplin, Markiz de Sade, Bessie Smith, Vincent van Gogh, Virginia Woolf, Voltaire.

Zwrócimy uwagę na prozaika i twórcę gatunku literatura faktu, Trumana Capote, zresztą geja, którego utwór Z zimną krwią wydaje się ojcem duchowym Projektu Laramie Moisésa Kaufmana.

Homoseksualizm w Stanach Zjednoczonych końca XIX i początku XX w. opisany został przez dobrze znanego korespondenta amerykańskiego, którego nazwiska Ellis niestety nie cytuje:

Świat inverted (płciowo odwróconych) to duża przestrzeń w każdym mieście USA. Jest społecznością oddzielnie zorganizowaną we własnym języku, zwyczajach i tradycjach. W każdym mieście ma swoje liczne miejsca spotkań. Niektóre kościoły stały się kongregacjami odwróconych. Niektóre kawiarnie są dobrze znane z powodu charakteru ich właścicieli. Odwróceni mają swoje własne kluby nocnych spotkań. Miejsca te to w rzeczywistości tancbudy połączone z barami, w których drinki serwują odwróceni. Są nimi także wszyscy kelnerzy i muzycy. Publicznością tych miejsc bywają zwykle odwróceni, mężczyźni w wieku od 17 do 30 lat. Zwykli przechodnie nie napotykają trudności przy wejściu, w gruncie rzeczy są mile widzianymi gośćmi zwłaszcza wtedy, kiedy zamawiają drinki dla całego towarzystwa. Bywalcami tych miejsc są odwróceni, którzy akcentują wyraziście swój typ, tzn. zachowują się jak kobiety, podkreślając kobiecość w słownictwie i manierach z charakterystycznym stylem chodzenia. Policja zna te miejsca, ma je na uwadze i nie jest czymś niezwykłym, że policjant wskaże tam drogę pytającemu.

2.

Pierwsza parada równości odbyła się w Nowym Jorku w 1969 r. i uważana jest za jeden z owoców ówczesnego okresu kontestacji i kontrkultury. James R . Petersen w Stuleciu seksu pisze, że w cztery lata później aktywiści ruchu gejowskiego zwrócili się do Zrzeszenia Psychiatrów Amerykańskich z „żądaniem zmiany definicji homoseksualizmu, która określała go jako zboczenie seksualne i umieszczała w jednym rzędzie z sadyzmem, masochizmem i fetyszyzmem”. Wkrótce potem Zrzeszenie przestało być potężnym przeciwnikiem traktowania homoseksualizmu jako zaburzenie psychiczne. Homofobia jednak w USA nie zanikła. Jedna ze skrajnych organizacji homofobicznych rozpowszechniała nalepki „zabij pedała dla Chrystusa”. W listopadzie 1978 r. zastrzelony został George Moscone, burmistrz San Francisco, gej. Zabójca, działacz ruchu prorodzinnego Dan White odsiedział za to pięć lat więzienia. Obrońca mordercy dowodził, że uzależnienie od ciasteczek i coca-coli doprowadziło sprawcę do obłędu.

Homofobia to niewłaściwy termin. Mówi o lęku przed gejami i lesbijkami. Tymczasem żadnego lęku tu nie ma. Jest nienawiść, homohatred.

3.

Matthew Shepard, student Uniwersytetu Wyoming w Laramie, został zabity, bo był gejem. Zbrodnia poruszyła Amerykanów do tego stopnia, że prezydent Obama uzupełnił prawo mówiące o karach za zbrodnie z nienawiści o przepis dotyczący nienawiści do osób o odmiennej orientacji seksualnej.

Laramie to dziura, Uniwersytet stanowy zaś jest uczelnią na poziomie uczelni polskich, w końcówce rankingu szanghajskiego. Matthew poszedł do baru w miasteczku, gdzie pili już dwaj chuligani, którzy wyczuli w nim geja. Myśleli o rabunku, z którego zrobił się rozbój. Wywieźli go poza miasteczko, skatowali do nieprzytomności, przywiązali do płotu i uciekli. Matthew konał 18 godzin. Policjant widział go z daleka podczas patrolu, ale myślał, że to strach na wróble.

W historii Sheparda znajdziemy jeszcze kilka dramatycznych wydarzeń, jak gwałt podczas wycieczki szkolnej do Maroka czy zakażenie wirusem zapaści immunologicznej (HIV), ale to jako wątki poboczne rozbiłoby konstrukcję dramatu.

Kaufman posłużył się metodą, której użył Truman Capote, wyjaśniając powody zbrodni na prowincjonalnych farmerach, przy czym dochodzenie prowadził sam, jako „reporter”, a właściwie prozaik śledczy. Kaufman do analogicznego celu użył metody teatralnej. Pokazał na scenie, w jaki sposób dociekał prawdy. Twórca „piszący na scenie” posłał grupę aktorów do Laramie i zadał im robotę reportera i socjologa. Mieli, pytając wszystkich zainteresowanych, ustalić, co się stało i jak, dlaczego, i co z tego wynika. Taki, przystosowany do konkretnego wydarzenia, kwestionariusz Laswella. Twierdzi, że zainspirował go Bertolt Brecht.

Dramat przygotowany na scenę to relacja z wyprawy aktorów jako dziennikarzy i badaczy terenowych. Odtwarzają na scenie swoje notatki, kiedy trzeba wcielając się w indagowane postaci. Widać wyraźnie, a zwłaszcza słychać, że doszło do zbrodni nie w afekcie, nie z zazdrości, nie z chęci rozboju (choć tak się tłumaczyli), nie ze wstrętu (do zalotów, jakie Matthew miał im oferować), nie z sadystycznej potrzeby ani patologicznej chęci zanurzenia się we krwi ofiary, ale z nienawiści do odmieńca, Innego, malowanego ptaka. Tego Innego od Levinasa, o którym (Levinasie) arcybiskup Marek Jędraszewski pisał rozprawę habilitacyjną, czego w jego ostatnich kazaniach n i e słychać.

Spektakl w Teatrze na Woli, podobnie jak poprzedni, o dzieciach księży, koresponduje z bieżącymi wydarzeniami w Polsce, jak rzadko która wypowiedź artystyczna czy publicystyczna. W tej korespondencji objawia się program Teatru walczącego z obłudą, fanatyzmem i antychrześcijańskimi wybrykami zarówno kiboli, jak i duchownych oraz Przewodniej Siły Narodu. Jeśli wierzą jeszcze w Boga, który ich stworzył, podobnie jak stworzył lesbijki i gejów, bo nawet Katechizm mówi, że homoseksualizm nie jest skutkiem wyboru człowieka, to powinni boso przyjść do Teatru na Woli z pielgrzymką.

Spektakl reżyserował Michael Gieleta, którego okcydentalizm w doświadczeniach scenicznych pasuje jak ulał do teatru Słobodzianka, a znakomity zespół gra dla widowni, którą stworzył i dowartościowuje, proponując jej partnerstwo intelektualne. Patron Teatru, Tadeusz Łomnicki, byłby nad wyraz szczęśliw.

Krzysztof Mroziewicz
Studio Opinii
Poleć:

O Autorze:

Studio Opinii

Dość długo grupa doświadczonych – i, niestety, na ogół niemłodych – dziennikarzy myślała o założeniu własnego pisma internetowego. W końcu, w roku 2008, pomysł ten został zrealizowany w postaci pierwszej wersji „Studia Opinii”.

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.