Film z Jandą (nagroda za tę rolę w Sundance) w Toronto

1

Rzadko (za rzadko!) zdarza się, że polski film ma dystrybutora kanadyjskiego i pokazywany jest w kanadyjskich kinach. Tak stało się w przypadku filmu “Słodki koniec dnia” (“Dolce Fine Giornata”), którego kanadyjski dystrybutor zapowiada pokazy filmu w Kanadzie. 

To film głęboki i niełatwy.

„Poetka, noblistka, Żydówka, Polka, obywatelka Europy, emigrantka, z Holocaustem i tragedią rodzinną w tle. Kobieta, która prowokuje burzę” – tak o Marii Linde, bohaterce filmu „Słodki koniec dnia”, mówi Krystyna Janda.

Wiodąca idylliczne życie w przepięknej Toskanii Maria, odnosząca wielkie sukcesy poetka, jest daleka od świata z jego brzydotą, która rozgrywa się w tle, ale do pewnego momentu nie wpływa zupełnie na jej rzeczywistość. Maria czuje, że ma prawo do tego co tylko sobie zamarzy czy na co ma kaprys (np. do prawie otwartego flirtu z przystojnym młodym Egipcjaninem z tego “innego świata”), może odmawiać udzielania wywiadów, dobierać sobie towarzystwo, być łaskawie miła dla ciężko pracujących rybaków, od których kupuje ryby, dominować męża i córkę, pisać i mówić co chce. Przyświecają jej oczywiście górnolotne hasła o równości. 

This slideshow requires JavaScript.

Aż nagle… samobójczy atak terrorystyczny na placu w Rzymie to początek końca jej życia w słodkiej izolacji. Maria przemawia na lokalnej uroczystości wręczenia jej medalu i wygłasza opinie, które zostają rozpropagowane i przejęte przez sprawców, przez tych, których ona też potępia. Sama zostaje potępiona przez opinię publiczną, traci grunt po nogami, a do tego jej własne postępowanie podgrzewa nastroje antyemigranckie, zawsze obecne w drugim planie, doprowadzając do zniszczenia nadmorskiej tawerny należącej do jej młodego przyjaciela. Zostaje pokonana własną bronią, tak bardzo wbrew własnym intencjom. Dostrzega nagle z całą wyjazistością mechanizm powstawania zła. Nie jest od niego wcale oddalona, ani od niego niezależna. Ostatnia scena jest symboliczna – z wolnej (pozornie) intelektualistki i artystki, staje się publicznym więźniem na oczach wszystkich.

This slideshow requires JavaScript.

To film, który długo wnika w psychikę odbiorcy. Jest przenikliwy i bolesny. Pokazuje złożoność zła i niemożliwość pozostawania z boku. I wielka rola wielkiej aktorki.

Małgorzata P. Bonikowska

W “Gazecie” o filmie “Słodki koniec dnia”

••• 

Najnowszy film Jacka Borcucha z legendarną aktorką w roli głównej miał swoją premierę polską w maju, a światowa premiera „Słodkiego końca dnia” odbyła się na słynnym Festiwalu Sundance, gdzie Krystyna Janda zdobyła Specjalną Nagrodę Jury. 

Kontrowersyjny, niełatwy, ważny nieoczywisty – tak o filmie Jacka Borcucha mówiła Krystyna Janda. „To coś o końcu mojego świata” – dodawała.

Jako Maria Linde najsłynniejsza polska aktorka wraca na wielki ekran – to jej pierwsza główna rola od czasu „Tataraku” Andrzeja Wajdy. „Kobieta, którą gram, jest absolutnie wolna, jest niezależną osobą, nie wpływa na nią ani reżim, przymus, opinia ogólna, ani to, co się dzieje dookoła. A przede wszystkim strach – to kobieta, która się nie boi. Ma własne zdanie, postępuje według własnej etyki, przemyśleń, podejmuje kontrowersyjne decyzje – to mi się wydawało interesujące. Maria Linde decyduje sama i prowokuje burzę. To ona sprawia, że wszystko zaczyna wirować” – mówi o swojej bohaterce.

„Słodki koniec dnia” to historia o odwadze, o sile słowa i skomplikowanych rodzinnych relacjach. O lęku przed nieznanym i pasji życia. Miejscem akcji filmu jest włoska prowincja, etruskie miasto Volterra w Toskanii. Tu od lat mieszka Maria – polska poetka, laureatka Nagrody Nobla, autorytet moralny. Świat bohaterów zostaje wywrócony do góry nogami, gdy otrzymują szokującą wiadomość o zamachu terrorystycznym w Rzymie. Bezkompromisowość i niepoprawność polityczna Marii okazują się mieć dramatyczne konsekwencje.

Rolę córki Marii zagrała polska gwiazda włoskiego kina, Kasia Smutniak, a poza tym obsada jest międzynarodowa: Antonio Catania, Lorenzo de Moor, Vincent Riotta, Robin Renucci. Autorami scenariusza są Jacek Borcuch i Szczepan Twardoch. Za muzykę odpowiada Daniel Bloom, aranżacji utworów podjął się Leszek Możdżer.

Produkcja: No Sugar Films; Koprodukcja: TANK, Motion Group, Aeroplan Studios; Partnerzy: DI Factory

Kanadyjski dystrybutor: Films We Like

(opis Trailera na YouTube)

 

Dolce Fine Giornata effortlessly stitches together a compelling drama from the disparate elements of a family portrait, a midlife romance and a probing intellectual debate about the fate of postwar liberal culture. Just as seductive as the gorgeous landscape is Krystyna Janda’s charismatic performance as Maria: a fascinating combination of artistic certainty and moral ambiguity.

Peter L. Stein, Dolce Fine Giornata, Jewish Film Institute

Fears related to immigration, terrorism, and nationalism are a running theme in many Sundance entries this year, although probably none of the films addresses the commingled issues in such a potent yet roundabout way as Jacek Borcuch’s “Dolce Fine Giornata.” This satisfyingly complex drama stars Polish cinema veteran Krystyna Janda (going back to Wadja’s 1977 “Man of Marble”) as a celebrated poet whose enviable semi-retired life under the Tuscan sun rapidly frays when her “artistic license” in a public speech appears to condone suicide bombers.

(…)  “Dolce Fine Giordana” is superbly crafted on all levels, the balance of casual and elegant extending from narrative structure to Michal Dymek’s frequently handheld (yet still handsome) camerawork and the inviting nature of the surroundings (both indoor and out). The performances are all finely tuned, with Janda effortlessly convincing as a complicated, generous, yet not-always-sympathetic mind whose hedonistic appetites no longer have the excuse of youth. 

Dennis Harvey, Sundance Film Review: ‘Dolce Fine Giornata’, Variety

A standout. Falls Between a swoon-worthy Luca Guadagnino film and a Paolo Sorrentino satire.  

 RogerEbert.com

SEANSE FILMU W TORONTO

https://www.tiff.net/events/dolce-fine-giornata – informacje, sprzedaż biletów

TIFF Bell Lightbox, 

Fri, Oct 11, godz. 20.30,
Sat, Oct 12, godz. 20.45,
Sun, Oct 13, godz. 20.15,
Mon, Oct 14, godz. 16.30 i 18.45,
Tue, Oct 15, godz. 14.30,
Wed, Oct 16, godz. 21.05,
Thu, Oct 17, godz. 20.50.
 
 
 
 

 

Poleć:

O Autorze:

Malgorzata P. Bonikowska

Dziennikarka, publicystka, anglistka (doktor językoznawstwa), nauczycielka, autorka książek, działaczka społeczna, współtwórca i redaktor naczelny www.gazetagazeta.com. Kocha pisanie, przyrodę i ludzi.

1 Comment

  1. Jolanta Góral on

    Poszłam i uważam, że jest wspaniały. Dziękuję za informację i polecenie filmu. Każdyb powinien go zobaczyć. Janda to najwyższa klasa aktorska.

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.