Jak rozwiązać problem sponsorowania rodziców?

0

Z cyklu: Imigracja do Kanady – “Ask Isabella”

Jaka będzie przyszłość programu sponsorowania rodziców do Kanady? Zaniepokojeni dzwonią i piszą Państwo do mnie, a ja tylko żałuję, że moja kryształowa kula jest tylko w celach dekoracyjnych i nie przewiduje przyszłości. Tyle osób czekało od wielu miesięcy, po fiasku z początku 2019 roku, z niecierpliwością na ogłoszenie jakichś nowin w tym zakresie pod koniec  2019 roku! I tak, 16 grudnia pojawiło się krótkie oświadczenie, że detale programu na 2020 rok będą ujawnione „wkrótce”. I tak się rzeczywiście stało, mowa o tym „wkrótce”, bowiem dwa tygodnie później, 30 grudnia, rząd wydał drugą zapowiedź, tym razem ogłaszając, że otwarcie programu na 2020 rok zostaje przesunięte i więcej informacji pojawi się przed 1 kwietnia 2020 roku.

Czyli znowu trzeba uzbroić się w cierpliwość – nie ma innego wyjścia. Czy rzeczywiście nie ma? Jest to, oczywiście, retoryczne pytanie, ponieważ prawdopodobnie wielu z nas ma w zanadrzu pomysły… tyle że nie zostaną one, niestety, wprowadzone przez rząd Kanady w życie. Chociaż tak prawdę mówiąc, nie rozumiem dlaczego. 

Podania o pobyt stały w Kanadzie rozpatrywane są w Kanadzie na zasadzie priorytetu. Pierwszeństwo mają podania ekonomiczne oraz sponsorskie, jeżeli chodzi o małżonków/partnerów oraz dzieci. Rodzice i dziadkowie znajdują się na samym dole tej drabiny. Czemu? Pewnie dlatego, że ze względu na wiek nie będą się przyczyniać (to nie jest moja opinia!!!) do rozwoju ekonomicznego Kanady. Też nie jest to tak na 100% prawda, ponieważ niejednokrotnie rodzice ci są w wieku 40-ileś czy 50-ileś lat, czyli w kwiecie wieku produkcyjnego. Starsi rodzice też nie będą tylko ciągnąć funduszy: wielu z nich, na przykład, będzie opiekować się swoimi wnukami, a jak wiemy, z przedszkolami w Kanadzie nie jest najlepiej…

Obawiam się też jeszcze czegoś innego. W wieku przypadku starszych rodziców pozostawionych w swoich krajach, są często w sytuacji, gdzie wymagają opieki i jeżeli nie mają nikogo w swoim kraju, to te same dzieci, które w tej chwili przyczyniają się do ekonomicznego wzrostu Kanady – nie będą miały innego wyjścia jak tylko… wyjechać z Kanady, aby zająć się rodzicami. Już tak się dzieje! Jestem przekonana, że sami znacie osoby, które tak właśnie zrobiły: skończyły 60 lat, wzięły emeryturę z Kanady i powróciły do Polski, w wielu przypadkach do starszych rodziców, którymi nie miał się kto zająć, a imigracja do Kanady była dla nich niemożliwa. Znam także przypadki, gdzie dzieci takich rodziców, obywatele Kanady, wymieniają się jeżddżąc na zmianę i opiekując się starszymi rodzicami. Uważam, że jest to strata dla Kanady. Zwłaszcza że program sponsorowania rodziców tak jest skonstruowany (od zawsze, zresztą), że rodzice muszą być zdrowi imigrując do Kanady, czyli tak naprawdę to nie przyjadą tu do Kanady schorowani po to, aby leczyć się i korzystać ze służby zdrowia (i nadwerężając ją).

Co ja myślę na temat programu sponsorowania rodziców? Ja osobiście chciałabym, aby Immigration Canada wróciło do systemu, gdzie każdy kto ma intencję sponsorowania swoich rodziców i dziadków może wysłać podanie o sponsorowanie – najlepiej elektronicznie, aby „papierowe aplikacje” nie zajmowały fizycznego miejsca (co też jest problemem, słyszę), przy wysłaniu rząd pobiera opłatę (która w tym momencie wynosi $550), po czym takie podania czekają w kolejce – ilekolwiek czasu zajmie ich rozpatrywanie. W ubiegłych latach na 20 tysięcy miejsc – 100 tysięcy chętnych zgłaszało intencję sponsorowania rodziców. Jak się potem okazywało, wielki procent z tych 100 tysięcy w ogóle nie kwalifikował się na sponsorowanie (lub ich rodzice czy dziadkowie nie kwalifikowali się na pobyt stały). Po co więc zajmowali miejsce w tej i tak niesprawiedliwej loterii? Ponieważ… nie musieli płacić. Gdyby musieli, to by się 100 razy zastanowili i sprawdzili czy spełniają warunki, zanim zajęliby miejsce komuś, kto się kwalifikuje, a nie miał szczęścia w losowaniu! 

Wcale się nie dziwię, że sytuacja z programem sponsorowania rodziców i dziadków powoduje wzburzenie wśród sponsorów. Może tym razem rząd posłucha i zrobi to poprawnie…. Niedługo (może) się okaże!

Izabela Kowalewska

Konsultant Imigracyjny

Uwaga: Odpowiedzi na pytania i informacje podawane  w tej kolumnie nie są poradami prawnymi i tak nie powinny być traktowane – są to tylko ogólne informacje, które mają za zadanie wyjaśnić mniej zrozumiałe kwestie w prawodawstwie imigracyjnym Kanady. Jeżeli potrzebujecie Państwo konkretnej odpowiedzi na konkretną sytuację lub pomocy – radzę zasięgnąć porady prawnej. 

Zapraszam wszystkich zainteresowanych sprawami imigracyjnymi Kanady do zadawania pytań. Można do mnie dzwonić do biura: 416-414-2426, lub przesłać e-mail: isakowalewskioffice@gmail.com

Od 24 lat zajmuję się prawem imigracyjnym Kanady i pomagam w rozwikłaniu wielu kompleksowych problemów.

Moje biuro znajduje się w Mississaudze przy 90 Burnhamthorpe Road West, Suite 1400 (skrzyżowanie Burnhamthorpe i Hurontario). Telefon do mnie jest 416-414-2426, a e-mail: isakowalewskioffice@gmail.com

Izabela Kowalewska jest czlonkiem ICCRC (Immigration Consultants of Canada Regulatory Council) oraz (CAPIC) Canadian Association of Professional Immigration Consultants.

Poleć:

O Autorze:

Isabella Kowalewski

IZABELA KOWALEWSKA JEST CZŁONKIEM IMMIGRATION CONSULTANTS OF CANADA REGULATORY COUNCIL (ICCRC) CANADIAN ASSOCIATION OF PROFESSIONAL IMMIGRATION CONSULTANTS (CAPIC). Zapraszam wszystkich zainteresowanych sprawami imigracyjnymi Kanady do zadawania pytań. Można do mnie dzwonić do biura: 416-414-2426, lub przesłać e-mail: isakowalewskioffice@gmail.com 

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.