Mniej znane sposoby na sponsorowanie dalszych członków rodziny

0

Z cyklu: Imigracja do Kanady – “Ask Isabella”

Co jakiś czas otrzymuję telefon lub e-mail z zapytaniem o sponsorowanie członka rodziny.

Najpierw imigrujemy do Kanady sami, a potem chcemy sponsorować bliskich. Według prawa imigracyjnego Kanady, można sponsorować członków rodziny, ale nie wszystkich i nie w każdym momencie.

Większość osób na pewno słyszała o tym, że członkowie rodziny, którzy mogą być sponsorowani (jeżeli, oczywiście, sponsor się kwalifikuje),  to żona, mąż, partner/ka albo dziecko do lat 22, finansowo zależne od rodziców oraz rodzice i dziadek/babcia.

Ale również – w niektórych, bardzo ściśle określonych przypadkach, można sponsorować do Kanady innego krewnego. Kogo? O tym poniżej.

Najpierw jednak sponsor musi się kwalifikować, aby móc sponsorować członka rodziny. Co to znaczy „kwalifikować się”? Oczywiście od razu kojarzy nam się to ze spełnianiem warunków finansowych – i to jest prawda: trzeba spełniać warunki finansowe i poprzeczka jest dość wysoka. Ale najważniejsze jest, że aby kwalifikować się na sponsorowanie członka rodziny innego niż żona, mąż, partner/partnerka czy dziecko zależne finansowo do 22. roku życia, potencjalny sponsor musi być „samotnym Kanadyjczykiem”.  Nazwą taką jest określany obywatel Kanady lub stały mieszkaniec, który jest w Kanadzie samotny, czyli sponsor musi spełniać, oprócz finansowych, poniższe 2 warunki:

1. nie może mieć żadnej rodziny w Kanadzie (czyli: musi być samotny). 

Oraz jednocześnie:

2. nie może mieć poza Kanadą członków rodziny, których mógłby sponsorować (męża/żonę, partnera/kę, dzieci do 22 lat lub rodziców i dziadków).

Czyli, aby kwalifikować się do określenia „samotny Kanadyjczyk”, obywatel Kanady lub stały mieszkaniec nie może mieć żadnej rodziny w Kanadzie oraz nie może poza Kanadą mieć żony, męża, partnera/partnerki, dziecka, rodziców, babci/dziadka lub innego członka rodziny, którego według kanadyjskiego prawa może do Kanady sponsorować.

Oto odpowiedzi na niektóre z emaili i telefonów, które otrzymałam:

1. Sponsor musi być w Kanadzie samotny. Jeżeli ma “common-law” partnera lub partnerkę (osobę, z którą żyje w konkubinacie) – nie kwalifikuje się.

Jeżeli ma ciocię z rodziną – też się nie kwalifikuje. Nawet, jeśli są skłóceni lub w ogóle nie mają ze sobą kontaktu.

Samotny – jest samotny, nie ma rodziny, z którą łączą go więzy krwi (nie kontakty).

2. Rodzice sposora muszą nie żyć. Jeżeli nawet jedno z rodziców żyje, nie ma znaczenia, że taki rodzic nie chce przyjechać do Kanady. Żyjący rodzic dyskwalifikuje sponsora, który nie może być uznany za „samotnego Kanadyjczyka”. Tak samo dyskwalifikuje dziecko do lat 22, nawet jeśli takie dziecko nie chce być sponsorwane do Kanady lub nie może być sponsorowane do Kanady, ponieważ np. była żona nie pozwala.

3. Tak, jeżeli są spełnione punkty 1 i 2 – to można wybrać sobie krewnego, którego chce się sponsorować.

4. Tak, jeżeli są spełnione punkty 1 i 2 – to można sponsorować brata lub siostrę, lub innego członka rodziny (np. kuzyna, bratanka, wnuka) i można wybrać sobie wtedy kogo chce się sponsorować. Do podania o sponsorstwo można (nawet trzeba) dołączyć członków rodziny osoby sponsorowanej – wszyscy oni przyjadą do Kanady.

Niby proste zasady, prawda? Tak jednak nie jest. Przez ostatnie 25 lat mojej praktyki zawodowej zgłosiło się do mnie wiele osób, które słyszały o tym programie i chciały z niego skorzystać. Po przeprowadzeniu gruntownej analizy okazywało się, że tylko kilka z wielu, wielu osób, rzeczywiście kwalifikowało się. Program ten został skonstruowany wiele lat temu (myślę, że w 1978 roku) w bardzo sprytny sposób, aby tylko naprawdę samotni Kanadyjczycy się na niego kwalifikowali. Ponieważ większość z nas jednak ma jakiegoś członka rodziny w Kanadzie albo poza Kanadą – nie kwalifikują się na ten program. 

Najczęściej słyszę takie pytanie: a czy można sponsorować członka rodziny jak nie mam tu nikogo, lecz moja mama żyje, ale nie chce przyjechać do Kanady. Odpowiedź jest: nie, żyjąca mama dyskwalifikuje z tego programu. Nawet jeśli nie chce przyjechać do Kanady.

Proszę jeszcze raz uważnie przeczytać, co napisałam powyżej. 

Izabela Kowalewska

Konsultant ImigracyjnyWażne: informacje zawarte w moich artykułach ważne są tylko w momencie pisania i mogą zmienić się bez uprzedzenia. Radzę zawsze traktować informacje tu zawarte tylko jako podstawado poszukania konkretnych, najnowszych informacji.

Uwaga: Odpowiedzi na pytania i informacje podawane w tym cyklu nie są poradami prawnymi i tak nie powinny być traktowane – są to tylko ogólne informacje, które mają za zadanie wyjaśnić mniej zrozumiałe kwestie w prawodawstwie imigracyjnym Kanady. Jeżeli potrzebujecie Państwo konkretnej odpowiedzi na konkretną sytuację lub pomocy – radzę zasięgnąć porady prawnej. 

Zapraszam wszystkich zainteresowanych sprawami imigracyjnymi Kanady do zadawania pytań. Można do mnie dzwonić do biura: 416-414-2426, lub przesłać e-mail: isakowalewskioffice@gmail.com

Od ponad 25 lat zajmuję się prawem imigracyjnym Kanady i pomagam w rozwikłaniu wielu kompleksowych problemów.

Izabela Kowalewska jest czlonkiem ICCRC (Immigration Consultants of Canada Regulatory Council) oraz (CAPIC) Canadian Association of Professional Immigration Consultants.

Poleć:

O Autorze:

Isabella Kowalewski

IZABELA KOWALEWSKA JEST CZŁONKIEM IMMIGRATION CONSULTANTS OF CANADA REGULATORY COUNCIL (ICCRC) CANADIAN ASSOCIATION OF PROFESSIONAL IMMIGRATION CONSULTANTS (CAPIC). Zapraszam wszystkich zainteresowanych sprawami imigracyjnymi Kanady do zadawania pytań. Można do mnie dzwonić do biura: 416-414-2426, lub przesłać e-mail: isakowalewskioffice@gmail.com 

skomentuj

Home | Direct | Dashboard | About us

Unless otherwise noted our website is using photographs from FreeDigitalPhotos.net and Wikipedia under their respective licenses

Copyright © 2015. All Rights Reserved.